Tek, „Bleta shqiptare“ Th. Mitkoja përmënd një sërë fabulash, me moral të hollë, të mbledhura në popull, ndër të cilat janë edhe këto dy të mëposhtmet (nr. 23 dhe nr. 31), që po i sjell këtu të përpunuara për nga gjuha e cila përmban mjaft arkaizma.
1. „E vërteta“
Diku ishin mbledhur katër a pesë veta dhe bisedonin. Ndërhyn në bisedë një i pasur dhe thotë se miu i hëngri thikën e hekurt të plugut. Të gjithë e besuan këtë gjë si të vërtetë.
Ndërkaq, hidhet një i varfër dhe thotë se dhe atij miu i hëngri një çyrek bukë. Të gjithë e panë me dyshim, duke menduar se ai gënjente.
2. „Prit; Të ik unë, hyrë ti!“
Një gjarpër teksa rrinte mirë e bukur në vrimën e vet, i vajti aty iriqi dhe ju lut, që ta lerë të hyjë edhe atë në vrimë, të flenë bashkë, mbasi atë natë ai kish mbetur, pa strehë. Gjarpëri pranoi u mblodh edhe më dhe i bëri vënd edhe iriqit në vrimën e vet.
Ndërkaq, iriqi tashmë brënda vrimës, pak e nga pak filloi të shtrihej e të zgjerohej, duke e shtyrë dhe e shtyrë gjarprin, gjith‘ edhe më andej, derisa ky i fundit i tha:
- Prit; Të ik unë, hyrë ti! -