Lënia për një çast pezull dhe mosmarrja e vendimit, për një çështje të dhënë, është e lodhëshme dhe shqetësuese por kjo gjë, është njëkohësisht edhe burim dhe mundësi, për të vepruar me mënçuri.
* Padrejtësinë e urrejnë edhe vetë të padrejtët.
* Akoma edhe një qime, edhe ajo ka hijen e vet.
* Ai që mbrohet edhe atëhere kur është i mbrojtur, nuk rrezikohet lehtë.
* Lënia e një emri të mirë, është edhe ajo një pasuri më vete, që u lihet trashëgimtarëve.
* Përbuzja më e madhe për dikë, është ta quash mosmirënjohës apo, bukëshkelur.
* Një tru i fortë, nuk nguron të marrë vendime.
* Është e trishtueshme, të ta kthejnë me të keqe, atë ç'ka ti ua dhurove me kënaqësi.
* Dështimi që na le mbresa më tepër, është dështimi i parë.
* Gjatë një gjyqi, gjykatësi gjykon si proçesin ashtu edhe veten e vet.
* Pasi kanë zgjedhur rrugën mirë, akoma edhe të verbërit, ecin të sigurtë.
* Gënjeshtra që thuhet për një qëllim të mirë, është dhe ajo një veprim i drejtë.
* Fundi i një të varfëri është atëhere kur ai, imiton të pasurin.
* Kur ngul këmbë tek padrejtësitë, krijon padrejtësi të tjera.
Nxjerrë prej: Sententiae, Publili Syri, shek 1-rë, para Kr.
» KE5/22 - Pëllumbat dekorativë në qëndër të Korçës, gjatë viteve, 1957 - 1964.
Dikur në qëndër të qytetit, përpara katedrales së sotme, aty ku është monumenti i “Ushtarit të panjohur”, përpara godinës së njohur si, ish komiteti i vjetër i partisë, ashtu si ka sot edhe në një sërë qytetesh të njohura të botës, kish pëllumba në një masë të madhe, të cilët rriteshin aty për t’i dhënë...
Para disa kohësh, një qiparis i limontë mu tha.Unë, që këto punë i di fort mirë o miku im dhe që e di se edhe bima ka shpirt, paçka se Aristoteli dhe Platoni për njëzet vjet mes tyre, debatonin nëse bimët kanë apo jo shpirt, e pra unë që e di më mirë se ata dhe që jam i bindur që bima ka shpirt, vendosa ta shoh këtë...
» KE10/13 - Mbi një testament të vitit 1693 të shkruajtur në formë poetiko - filozofike në Voskopojë
Duke lexuar këto rreshta të shkruara mbi 300 vjet më parë, me të cilat hapet një testament i vitit 1693, që gjendet në Kodikun e Shën Prodhromit të Voskopojës, (kopjuar prej I. Martinianit, para vitit 1939), çdokush mud të habitet. Rreshtat e mëposhtme shumë mirë mund të përngjasohen me ato të traktateve të ngritura të asaj...
Qyteti ynë dikur ka patur humor të hollë, pavarësisht se dalngadalë, kohët e fundit, mundet që ai degjeneroi. Karakteristikë e humorit të Korçës ishte se, ai shpesh vinte në lojë jetën e gjithë shtresave të shoqërisë së qytetit, pa kursyer këtu askënd.Banorët dikur bënin një jetë më të afruar me njëri tjetrin dhe...