Lënia për një çast pezull dhe mosmarrja e vendimit, për një çështje të dhënë, është e lodhëshme dhe shqetësuese por kjo gjë, është njëkohësisht edhe burim dhe mundësi, për të vepruar me mënçuri.
* Padrejtësinë e urrejnë edhe vetë të padrejtët.
* Akoma edhe një qime, edhe ajo ka hijen e vet.
* Ai që mbrohet edhe atëhere kur është i mbrojtur, nuk rrezikohet lehtë.
* Lënia e një emri të mirë, është edhe ajo një pasuri më vete, që u lihet trashëgimtarëve.
* Përbuzja më e madhe për dikë, është ta quash mosmirënjohës apo, bukëshkelur.
* Një tru i fortë, nuk nguron të marrë vendime.
* Është e trishtueshme, të ta kthejnë me të keqe, atë ç'ka ti ua dhurove me kënaqësi.
* Dështimi që na le mbresa më tepër, është dështimi i parë.
* Gjatë një gjyqi, gjykatësi gjykon si proçesin ashtu edhe veten e vet.
* Pasi kanë zgjedhur rrugën mirë, akoma edhe të verbërit, ecin të sigurtë.
* Gënjeshtra që thuhet për një qëllim të mirë, është dhe ajo një veprim i drejtë.
* Fundi i një të varfëri është atëhere kur ai, imiton të pasurin.
* Kur ngul këmbë tek padrejtësitë, krijon padrejtësi të tjera.
Nxjerrë prej: Sententiae, Publili Syri, shek 1-rë, para Kr.
Gjithmonë tek shtresat e varfëra, ka më tepër mizerie, sesa ka humanizëm tek shtresat e pasura.
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» MZ - Letrat - Psikologji - G. Leopardi dhe shoqeria e konsumit të shkrimv. dhe botimv. para 200 vj.
... Vazhdimisht është vënë në dukje se, sa më tepër në një vend dobësohen virtytet, pra dhe e vërteta, aq më tepër aty, zhvillohen cilësitë sipërfaqësore. Duket se e njëjta gjë ndodh edhe me letrat (pra me shkrimet), mbasi shohim se edhe në epokën tonë, sa më tepër ka tendencë të zhduket jo vetëm forca por dhe të...
» MZ - Psikologji: Dialog midis një varri dhe një kalimtari.
[i vdekuri i varrit] Emri im dikur ishte … ,[kalimtari] Ç’më duhet mua?![v] Vëndi im ishte … ,[k] Ç’rëndësi ka … ,[v] U linda … ,[k] Edhe sikur kjo të mos dihet, është e njëjta gjë.[v] Meritat e mia, shërbimet e mia, flasin vetë … ,[k] Po veset?[v] Fle tashmë un’ i shtrirë në dhè.[k] Eh, ç’flet? Kujt ia thua...
Asy como la sombra nuestra vida se va,que nunca mas torna nyn de nos tornara.Dhe kështu si dhe hijeja, shkon jeta jonë,për të mos u kthyer më kurrë, as ajo as ne.Pero Lopez de Ayala
Në një kompleks koral të një pjese teatrale, nuk këndojnë që të gjithë, por dy a tre. Të tjerët, të përzierë atje, qëndrojnë të ngulur në kor vetëm për numër.Në jetë pra, rrojnë vetëm të gjallët e vërtetë. Meneandri, sipas Stobeut, tek Antologjia, 121, 11Shek. IV para Kr.