Zgjodhi dhe Shqipëroi: Ilia V. Ballauri
Getulikos, është një poet krejt і pa njohur dhe plot pika të errëta. Mund të ketë jetuar në shek. I-rë pas lindjes së Kr. pra në kapërxim të mijëvjeçarëve. Prej studiuesve mendohet se ai mund të jetë latini, Gaio Kornelius Lentulio Getulikos, që u ekzekutua më 39 pas lindjes së Kr. si kundërshtar і Kaligulës, perandorit romak.
Ka shkrojtur mjaft poezi të bukura prej të cilave sot njhen vetëm 9 dhe prej tyre, vetëm një erotike.
Ty, Zonj’ rëndë e ëmbëlsisë,
Ty, Zonj’ rëndë e ëmbëlsisë,
E shkumës’ bardh, e dashurisë,
Ty perëndi e dallgësisë,
Kurbane të dërgoj.
Kurbane të dërgoj pa masë,
Veç val e Jonit bëj t’і shkasë,
Asaj përsipër, t’і shtrihet, t’і vujasë,
Pa un’ gjithçka, altareve flijoj.
Bëj ti, që Idolea, t’më pushtojë,
Në gjoks, në shpirt, t’më përvëlojë,Jo nuk duroj, sa t’më mbarojë,
Të lutem hyjni bëj.
Të lutem ndritmë, më ndihmo,
Tek mua e shty, mos më harro,
Shtye si shtyn, velat puhia,
Të lutem qaji hallet e mia.
Të lutem perëndia ime, jak,
Zonj’ e të shtririt në jatak,
Ti perëndi e ngashërimit,
Ti mbretëreshë e psherëtimit.
Arkias, shpesh cilësohet me epitete të ndryshme si, makedoni, bizantini, mitilinasi gjë që errëson së tepërmi identitetin e tij. Mendohet se ka rrojtur në gjysmën e parë të shek. I-rë para Kr. (rreth viteve 118-61). Duhet të ketë lindur në Antiohea dhe del se në vitin 102 ndodhej në Romë. Për të ka shkrojtur edhe Ciceroni.
Arkias ka shkrojtur poezi epike dhe lirike dhe prej rreth 30 copëzave poetike të quajtura epigrama të tij që kanë shpëtuar, vetëm tre janë erotike. Ja njëra prej tyre.
Eros!
Eros! Vogëlush,
sulmomë!
Zbrazi shigjetat përmbi mua,
shkatërromë!
Mos ler, as edhe një,
për be,
Dhe kur me mua, të mbarosh,
e di se ç’ke!?
Shko tek një tjetër,
ta sulmosh,
Por sigurisht, ta dish,
më s’do t’luftosh,
Shigjetë më s’do t’kesh,
për të plagosur,
Mbasi tek shpirti im,
të gjitha і ke sosur.
John William Godward, 1920: Matrina
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» KE10/8 - Apotropizmi në librat e shtypura në Tipografinë e Voskopojës më 1744
Medusa sipas mitologjisë ish një përbindësh deti, femër, që kush e shihte atë, ngurosej dhe kthehej menjëherë në shkëmb. Kësaj gorgone-përbindësh, ju pre koka prej Perseut. Mithi thotë se Perseu ish dërguar për të vrarë Medusën, dhe në këtë detyrë ai u ndihmua prej perëndeshes Athina. Kjo e pajisi heroin me sandale me...
» Histori - Të gjitha zhduken... në humnerën e harresës
Marcus Aurelius“ … Dije se edhe një sërë fjalësh që dikur ishin tepër të përdorura, që njerëzit i flisnin përditë, sot shohim që janë vjetëruar dhe përdoren gjithmonë e më pak, madje do të vijë një kohë dhe ato do të zhdukem. E njëjta gjë ndodh edhe me emrat e njërëzve të dëgjuar që ishin dikur, emrat e burrave...
» BK/LA - Hist. e letrave shqipe: Petraq Kolevica, "Lasgushi më ka thënë, ..." (1.Kultura botërore)
Një ndër librat e veçantë të Petraq Kolevicës, i cili një pjesë të mirë të tyre, m'i ka dhënë me autograf, është dhe, “Lasgushi më ka thënë … (Shënime nga bisedat me Lasgush Poradecin)”, v. 1992. Për P. Kolevicën nga Korça, ndonëse jemi breza të ndryshëm, ai më i vjetër dhe unë më i ri, ruaj një vlerësim...
» MZ/Poezia - Homeri mbi kapjen në flagrancë të pabesisë bashkëshërtore.
 Për herë të parë, nuk ka qënë njeriu por perënditë që kanë dashuruar vjedhurazi duke shkelur besën bashkëshortore, kështu thonë mithet dhe kështu thotë Homeri, tek rapsodia e 8-të e Odisesë. Perëndia e bukurisë femërore, e dashurisë, e të shtriturit në shtrat, Afërdita (ose Venusi, për latinët), e pa përmbajtur...
» BK/LA - Anakreonti - Natën sikur isha i shtrirë.
Poezi nga Anakreonti, shek. 6-të para Kr., zgjodhi dhe shqipëroi Ilia V. Ballauri.Natën sikur isha i shtrirë,Mes qejfeve, thell’ i përpirë,Mes shtrojash, ngjyrë të kuqe,Mes bukuroshesh, si burbuqe.Sikur un’ ngjisja, me perëndinë,Dhe s’kisha lidhje, me njerinë,Sikur më puthnin, më shtrëngonin,Vajzat, që në mënd më shkonin.
| Share |
