Viti 1923. (vazhdon prej KE nr.6)
Ondishti, shtp. 55; ban.303Â
Omçani, 50; 215,
Omezdi, 32; 182,
Oshteca, 65; 338,
Piskopati, 20; 118,
Plesisht, 65; 337,
Potkozhan, 75; 445,
Pevelan, 42; 185,
Pretusha, 77; 350,
Rrëmënji, 83; 601,
Selca e Poshtme, 36; 186,
Selca e Sipërme, 33; 182,
Stropcka, 38; 223,
Starova, 146; 758,
Trëbenja, 46; 251,
Dushemisht, 47; 191,
Udëmisht, 71; 371,
Velitërna, 89; 476,
Vërdova, 40; 156,
Zërvaska, 104; 661,
Zagorçan, 56; 472,
Zemça, 15; 71,
Novosela, 7; 43,
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» KE12/25 - Disa shprehje prej të ashtuquajturës gjuhës, "purishte".
„Purishtja“ ka qënë një lloj zhargoni, a gjuhë e sajuar, që flitej prej një pjesë mjeshtrash të zonës së Oparit. Ja disa shprehje tepër interesante të kësaj gjuhe:Ai që nuk bën gruth = i verbëriAzap njigëz = morr i vogëlAfërndremje = afërmënçArbë bëzhingë = bar bleteArbë fugosës = hithraAvkaz azapi =...
» KE2/30 - Gora dhe Mokra, një përshkrim i bërë para vitit 1830
Gora dhe Mokra, në veri kufizohen me Ohrin, në jugë me lumin e Devollit i cili i ndan këto krahina prej Oparit. Në lindje kufizohen me Korçën, dhe në perëndim me zonën e Elbasanit. Vëndi është malor dhe i frikshëm, nga ku me sa duket ka marrë edhe emrin, Gorë që sllavisht do të thotë mal. Ujrat e kësaj zone derdhen gjysmat...
» BK/SHJT - Mbi popullsinë e disa qyteteve në fillim të shek.15 dhe shek.16, krahasuar me Korçën.
Sipas Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, tek vepra, “Esnafet shqiptare” bot. 1973, e Z. Shkodrës, jepen këto të dhëna, lidhur me popullsinë e kësaj kohe (fillimet e shek. 15-të dhe të 16-të), citojmë:" ... Kasabatë [qytet] tona kishin më tepër pamjen e fshatrave të mëdha, që kryenin njëkohësisht edhe funksionet e...
» KE2/1- Num. i banorëve të disa fshatrave në rrëzën v.perëndim. të Fushës së Korçës, para vitit 1880
Biranji, 255 Kloca, 162 Vloçishti, 120 Pocesta, 156 Vashtëmia, 320 Liboniku, 98 Kolaneci, 208 Maliqi, 56 Te plote lexojeni ne revista KE2/1
» KE8/5 - Mbi kuptimin e fjalës Aga.
Fjala aga, në zhargonin e gjuhës së përditshme, në zonën tonë, nuk ka kuptimin që kjo fjalë ka në origjinal. Kjo fjalë pra aga, në zonën e Korçës, zakonisht ka qënë sinonim i fshatarit apo i kujtdo tjetër, që ish i pa kultivuar, madje i trashë, analfabet, etj. Ndërkaq në kohën e Turqisë fjala aga zyrtarisht, është...
| Share |